Van de redactie

Zonde

Zonde zou het zijn als dit alles verloren zou gaan. Het is/was bedoeld als voorbeeld van wat een nieuwsbrief in dit elektronische tijdperk kan zijn. Ik hoop dat we een plekje kunnen vinden om dit alles op de site te laten staan, al was het maar een aandenken aan die 35 jaar. En het zou pas echt zonde zijn als het geen vervolg zou krijgen.
In de laatste bijdragen van de taskforce 2016 hebben en we aantal tourvrienden die eerder hun verwachtingen uitspraken gevraagd hun eindoordeel te geven.

Wijsheid, wat is wijsheid?

In stromende regen van Makkum naar Zwolle fietsen in zwarte fietskleding, brrrr

Filosofisch als altijd, een laatste Uno Blog

Terugblik

Als ik zaterdagmiddag het NH Schiphol Airport binnenloop overvalt mij een gevoel van "déja vu". Groningen – Maastricht was 5 jaar geleden, maar het lijkt nog zo kort bij. Ook toen mocht ik de lustrumtour mede-organiseren. Het besef, dat de tijd zo snel gaat, vervult mij met enkele filosofische gedachten.

Vergaderen om de laatste puntjes op de laatste I te zetten. Instructies voor de Tour Maître en onze onvolprezen "motards". Inschrijftafel klaarzetten, hapje eten met het bestuur en daarna de eerste deelnemers welkom heten.

Zondagmorgen wordt dan eindelijk, na 12 maanden voorbereiding, het startschot gegeven voor 35^e Jubileum Tour Culinair 2016. Alleen maandag zijn de weergoden ons niet goed gezind. De hele dag regen. Het te dragen leed wordt enigszins verzacht door het collectieve.

Dinsdag sjezen we in de middag als peloton, iedereen gelukkig heelhuids, de binnentuin van NH binnen. Felicitaties, haring, bier & bitterballen zijn ons deel.

Wederom is een succesvolle 3-daagse TC volbracht op het slotdiner bij de Kon. IGC na.

Wat een feestelijk gezicht al die kerels strak in het pak, getooid met een fraaie zijden TC-stropdas. Zijn dit dezelfde mannen die gisteren verzopen door Nederland fietsten?

Al met al een bijzondere, waardige en culinaire afsluiting van mijn 35^e Tour Culinair.

Paul Udo (Nr.1), Voorzitter TaskFORCE Jubileum Tour Culinair 2016

Zou hij er wat van geleerd hebben voor volgend jaar?

TC vrienden, het is al 34 jaar feest en zo nu ook weer.  Wat wil je nog meer, op een zonnige zondagochtend dwars door Amsterdam  racen op onze velo’s, inclusief de onderdoorgang van het Rijks. Bij sommigen zat de get-to-gether party nog wat in de benen, maar niemand brak zijn nek over de Amsterdamse tramrails. Zowaar een prestatie voor de niet altijd even geroutineerde coureurs.

En wat te denken van de sprinttijdrit over de Afsluitdijk, waar de snelle en veelal jonge honden er als een speer vandoor gingen. Getalenteerde racers misten de slag, door niet op te letten en dus  geen aansluiting meer konden krijgen of aan het elastiek bungelden. Mijn opmerking, of de snelle boys niet even hadden kunnen wachten, tot dat iedere snelle er zou zijn, werd weggewuifd met de opmerking, dat dat een kwestie van “koersinzicht” is. Nou ja, met zulke TC vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

Heerlijk genietend van de (avond)zon in Makkum, met veel bier en haring, met in het vooruitzicht die maandag de Godganse dag in de regen te moeten rijden.  Man, man, wat een regendag. Sinds 1905 niet zo slecht geweest, maar de stoere bonken van de TC gaven geen krimp. Eventjes spannend of het “scheepje onder Jezus hoede” wel zou komen om ons over de Fluessen te brengen, want anders zou ons een omrijritje van 25 kilometertjes extra wachten.  Maar ondanks de regen, geen onvertogen woord gevallen. Door gezamenlijk lijden wordt de band hechter. Al met al een prachtige dag, vol eendracht en de betekenis van “stroopwafel” zal nooit meer hetzelfde zijn en onlosmakelijk verbonden met de TC.

Na het verbluffend mooie diner bij de Sligro in Zwolle, viel het wel op dat er niet veel vrienden aan de bar bleven hangen. Het regendagje had toch zijn tol geëist.

De laatste dag werd weer een kenmerkende TC dag. Ging allemaal prima in het begin. Gedisciplineerd volgden we de route, tot dat we in het zicht van de NH-haven kwamen. Elke keer weer wordt er geprobeerd om gezamenlijk aan te komen, maar op de een of andere manier gaat dat niet lukken. Kolder in de kop, schreeuwen van “wachten”, maar het zelf niet doen. Route niet volgen, maar binnendoor racen, één grote Gideonsbende, zwarte vlekken voor de ogen.

Maar alles is al snel weer vergeten, als we in de Koninklijke Industriële Groote Club, waar onze TC vriend Richard de scepter zwaait en onze andere TC vriend Frans Rienstra voorzitter is, het afscheidsdiner mogen genieten. Mooie avond op een unieke locatie, maar ook met weemoed, want scheiden doet lijden, en zo ook het afscheid van oude(re) krijgers als Jur Raatjes, Toon Naber en Frans Rienstra, TC vrienden over vele jaren. We zullen ze node missen. Het was al met al weer een enerverende TC, met dank aan mister Ud(n)o en natuurlijk ons aller pijltjes fetisjist Lex. Dank ook aan het bestuur, die deze ondankbare taak weer op zich heeft genomen.  Liefde werk, oud papier, maar geacht bestuur, ondank is ’s werelds loon, maar jullie werk wordt wel terdege gewaardeerd, alleen komt het niet zo snel onze strot uit. En tot slot, het bleef nog lang rumoerig in Amsterdam, tot aan Bolle Jan toe. Maar dat was voor de heel sterken onder ons. Het ga jullie allen goed en tot in 2017, Zeeuws-Vlaanderen.   Is geschreven, Luit Ezinga.

Voor je plezier?

Herinner je je de verwachtingen van Bernard? Dit vindt hij nu

Ik heb genoten! Het was een pittige ronde, maar wel een hele mooie.

De rit door Amsterdam was gelukkig goed te doen en een stuk minder hectisch dan door mij verwacht. Onder het Rijksmuseum door fietsen, blijft een kippenvelmoment!

Het “Vrije koersen over de Afsluitdijk was schitterend (en snel). De avond in Makkum was gezellig en prima verzorgd.

Maandag was nat, nat en nog eens nat, maar wel weer een gedenkwaardige dag in de TC. Helemaal door de tijdens de dag verder verdiepte fietskameraadschap met Jur, Marcel en Twan. Samen uit, samen thuis! De avond in de Sligro vond ik echt super. Ik was eerst best een beetje sceptisch, maar de invulling en de omlijsting van de avond waren grandioos.

Dinsdag was uiteindelijk best zwaar. Niet alleen voor mijn zitvlak, maar ook voor de benen. Nagenoeg de gehele dag als achterrijder opereren met Twan aan mijn zijde is natuurlijk uitermate eervol en gezellig, maar het laatste stuk van Loosdrecht naar Schiphol met nog eens 3 lekke banden, was toch nog wel even doorbijten. Het diner in de IGC, was zoals vanochtend ook in De Telegraaf stond, jolig en vrolijk.

 
Complimenten voor de organisatie en de route! Ik blijf nog wel even lid van die mooie club! Alhoewel ik niet weet, of Marcel daar nou zo blij mee is… ;-)

Met vriendelijke groet,
Bernard Lensink

Onmisbare man, wat vind hij er nu van?

Wat een ongelofelijke Tour  met louter hoogtepunten. Mijn complimenten voor de uitgebalanceerde trajecten en goede hotels.
-          Hotels super
-          Diners van goede kwaliteit met als geweldig hoogtepunt de slotavond  in de Koninklijke Industriele Groote Club. Een werkelijke belevenis ,die je niet vaak tegenkomt.

-          Tijdens  het fietsen was er een ware harmonie en hebben de “ Grootheden” in het peloton de renners  die het moeilijk hadden op bewonderingswaardige manier geholpen om ook de eindstreep te bereiken.
-          Heb geweldige chauffeur gehad . Toine Scheerens is een uitermate charismatisch aimabel persoon. Naast hem de dag in de auto doorbrengen verveelt geen moment en is een groot genoegen. Hopelijk komt hij terug op zijn impulsieve dwaling om te stoppen, maar besluit hij er nog mee door te gaan.
-          Jammer dat Albert wegens ziekte verstek moest laten gaan. Wens hem  beterschap en hoop dat hij er volgend jaar weer bij is.

Complimenten voor de algehele organisatie. Kijk uit naar de Tour 2017

Met dank, jullie fysiotherapeut Leo Taal

Verslag vanuit de taskFORCE

Het was een bijzondere Tour en ....dat was het...

Al niettemin omdat het bestuur voor zekerheid (?) had gekozen en de oudste TC deelnemer, Paul, had uitgezocht voor de leiding van het organisatie comité. Numero Uno met drie lekke banden. Nog nooit vertoond! Jeugdige overmoed? Jaren niet zo onzakelijk vergaderd. Moest toch gepresteerd worden. Zo te horen van deelnemers en dat is dan toch zijn nadrukkelijke bijdrage: prima gelukt.

En dan de Directeur Sportief! Degelijk, kennis van zaken, alert, laat in de planning, maar niet van deze tijd!? Stickers plakken!! Waar waren de mio's dan voor? Nou, één dagje met hem meegeplakt en ervaren wat je dan tegenkomt aan herstel vanuit de digitale wereld. Dankzij....een weer meer dan fantastische route. Friesland gezien zoals we enkele jaren geleden bij de elfsteden tocht niet gezien hebben. En toen regende en waaide het toch ook! En ook: geen verdwaalden dit keer.

Mooi om te zien hoe onze nieuwe sponsor met ons om ging! Niets dan hulde over de gastvrijheid die ons in Zwolle ten deel viel. Een heel mooi bedrijf die dat ook op fantastische wijze liet zien. Gastvrijheid ten top met goede culinaire prestaties. Dank aan Gerben, Mark, en Willem Jan. Die andere fietste mee, dus die telt niet.

Dat Mazda dit jaar extra in de schijnwerpers stond is helder. Niet omdat Jur het idee heeft, hoe komt hij er op, dat hij het niet meer bij kan benen, maar gewoon omdat de bijdrage met de volgauto's een wezenlijke bijdrage is voor onze Tour. Ook al zat Harold, door afwezigheid van Albert dit keer alleen in de auto. Een ware prestatie. Bewondering!

En dan over de motards gesproken. Als je ze hun zin geeft (en dat deden we niet), dan doen ze alles inclusief op eigen kosten. "Omdat ze het zo leuk vinden"? Nou die houden we erin! Tot de huur van een vervangende motor aan toe. Fenomenaal dat zoonlief gewoon de dinsdag er weer was! Die Vlek heeft toch ook vrinden? 

 

Interessant overigens dat de witte boorden criminaliteit uit Hoofddorp het grootste probleem had met het verzoek om een wit overhemd te dragen tijdens het slotdiner. Was toch een mooi gezicht zo in de Koninklijke die uniformiteit van overhemd met das. Zeker ook omdat  de kleur rood van onze Tour gelijk staat met die van Ajax. Mooie trip zo lopend over de Dam. Leek heel wat. En met als kers op de taart enkele foto's in de Telegraaf, en u raadt het, met alleen maar rode dassen en één blauw overhemd.

En toch was het niet de Tour als anders, ook al waren het er bij mij maar 6. Zonder Albert is het gestructureerder, maar duidelijk minder van niveau. Wat hij toevoegt, zo en passant, aan creativiteit en onverwachte zaken...ik heb ze minder gezien dit keer. Gelukkig deed hij op de achtergrond tot en met de maandag gewoon nog mee via de telefoon. Volgend jaar maar gewoon weer present.

Voor mij was het de laatste tour. Zes maar, maar genoeg! Succesvolgend jaar in Zeeland. Wind verzekerd. En verslik je niet in de babbelaar....

Tourgroet,
Frans

Laatste laatste Nieuws

Dit is het laatste nieuws dat jullie langs deze weg van ons ontvangen.
We missen onze regelneef Albert enorm deze dagen. Beterschap Albert! We doen ons best ook zonder jou alles tot een goed einde te brengen.
Niet verwonderlijk daarom dat de Appjes, SMS-jes, mails en telefoontjes tussen de verschillende leden van de TaskForce, zoals Paul ons noemt, vandaag ontelbaar zijn. Toch heerst er ook een vorm van rust in de "TaskForce". Het is geregeld. We zijn er klaar voor. Hier en daar wat vergeten dat vandaag recht wordt getrokken, ach dat hoort erbij.
Volgauto's opgehaald, wat ziet dat er weer fantastisch uit. Complimenten aan Jur en zijn Mazda club. Dakrekken voor pechvogels erop gemonteerd, we zijn op alles voorbereid, zelfs een reservefiets voor noodgevallen gaat mee.
Kaarten voor de volgauto's gemaakt, gekopieerd, kaartjes voor de tourvrienden gevouwen en wel in de zakjes gestopt. Klaar. Vandaag de laatste gele sticker geplakt in Amsterdam en de eerste kaart die werd gebruikt om de route uit te zetten kan nu verbrand worden, niet meer nodig.
Met 42 fietsers door Nederland, man wat moet dat peloton een mooi gezicht worden.
Kortom we zijn er klaar voor. Morgen leggen we alles wat we bedacht hebben nog eens uit aan het begeleidingsteam en dan gaan we jullie ontvangen in het NH hotel en gezellig een borrel drinken op het weerzien met iedereen.
Zondag morgen, we verheugen ons erop, het startschot en dan.......
Passen jullie allemaal goed op jezelf en de andere Tourvrienden? Goed zo, alvast dank daarvoor.

Mijmeringen van Numero Uno

Zo vlak voor het begin van mijn 35^e TC gaan mijn gedachten terug naar 1982 toen de 1^e TC vanuit Vinkeveen van start ging.

Toen: het TClogo gedrukt op een wit Tshirt met daaronder fietsbroeken in alle soorten en maten en kleuren.

Nu: om de 4/5 jaar nieuwe flitsend gestileerde fietspakken met een bijbehorend jack, cap, armstukken, ed.

Toen: de familie van Welzen met hun "broodjes/materiaal/begeleidingswagen" voor de ravitaillering bij de stopplaatsen

Nu: hippe horecabedrijven en af en toe culinaire hoogstandjes, motards & volgwagens

Toen: zoals echte wielrenners betaamd met z’n tweeën op een kamer

Nu: in het kader van op prijs gestelde privacy iedereen zijn eigen kamer

Toen: werd er gemord als de afstand boven de 90km per dag dreigde te komen

Nu: is het geen probleem (?) om 130km of meer te pedaleren

Toen: gedurende 3 dagen soms afzien in weer & wind

Nu: na 15 jaar konden de kloeke managers niet meer managen om 3 dagen uit hun toko weg te zijn en werd de TC 2 dagen. Spijtig want de 3^e dag kwamen we net goed op stoom

Toen: fietsten er veel prominenten mee waarvan je veel baat kon hebben in de diverse gremia

Nu: hoofdzakelijk collega’s onder elkaar

Toen: krakend materiaal, ontbrekende velglinten, gezondheidszadels, bagagedragers (nog net geen kinderzitjes)

Nu: geavanceerd materiaal van duizenden euro’s

Toen: werd er er nog regelmatig een aandenken verstrekt (zie foto)

Nu: dat soort sentimenten past niet meer in de tijd

Veel zaken zijn in die 34 jaar veranderd, maar wat is gebleven is de kameraadschap, vriendschap, het plezier, het afzien, de sportieve inspanning en de op alle niveau’s culinaire ervaringen .

Ik ben ervan overtuigd dat ook de 35^e Tour Culinair alle bovengenoemde facetten weer in zich zal hebben.

Paul Udo

Voorzitter TaskForce JTC 2016

Wat te doen met een Tenue de Ville

Beetje zonde dat mooie pak drie dagen in een tas door Nederland slepen.
Maar ook dat heeft de Taskforce voor jullie opgelost: In het NH hotel staat op de zondagmorgen een kledingrek waar je jouw kledingzak aan kan hangen. Ze bergen het netjes op en dinsdagavond staat het weer voor je klaar. Zo eenvoudig :-)

Udo Vlog Veiligheidstips



42 TOURVRIENDEN RONDOM DEN SUYDERSEE

Zo'n groot peloton hebben we niet eerder meegemaakt. Geweldig!

Maar het heeft ook een aantal consequenties:
42 man op de fiets loods je niet eenvoudig overal doorheen, zelfs niet met de begeleiding van onze onvolprezen volgauto's en motards.
De voorzitter heeft in zijn Vlog al een en ander aan veiligheidstips gegeven. Maar eigenlijk begint het al bij jullie thuis. Is die fiets in orde? Er zijn deze tour nog al wat plaatsen waar de volgauto's omwille van de kilometers niet bij het peloton kunnen komen. Wat een schande als nou net jij meteen lek rijdt op Schiphol.......
Dus breng die fiets morgen direct naar de fietsenmaker en laat hem alles checken, frise banden nodig, nieuw binnenbandje misschien, wat olie en een nieuw tandwieltje, ah dat rijdt zo lekker; als nieuw!

Onderweg volgen we de aanwijzingen van onze begeleiders, vanzelfsprekend. Maar we waarschuwen ook elkaar. Te vaak klinkt er één keer TEGEN en daarna wordt het stil. Geef het door! Hetzelfde geldt voor een voetganger aan de rechterkant van de weg (VóóR) of een paaltje waar we langs moeten. In het peloton is het zicht toch al niet geweldig, op de juiste tijd en wijze waarschuwen is belangrijk. Help elkaar!

En zullen we één ding afspreken; als we andere fietsers of wandelaars inhalen en die moeten daarvoor aan de kant, laat dan de laatste tourvriend in het peloton vriendelijk bedankt zeggen. We zijn toch allemaal netjes opgevoed, laat het blijken!

Niet iedereen heeft hetzelfde talent voor het fietsen. Ben je één van de tourvrienden met minder talent en minder kilometers in de benen, ga dan niet helemaal achterin het peloton rijden. Daar is het het lastigst rijden. Bij iedere bocht moet je meer aanzetten dan de fietsers voor je. Nee, we hebben geen medelijden, wat zweet op de rug is goed voor je. Maar overdrijf niet, ga naar voren, daar is het echt veel minder zwaar.

Ook minder zwaar is het verschil tussen Rond en Vierkant trappen op de fiets. Vierkant trappen (uitdrukking van De Kneet, doe je als je alleen maar duwt, de ene trapper na de andere. Rond trappen doe je door continu druk te houden op beide trappers, de druk het hele rondje volhouden dus. Probeer het jezelf aan te leren, het scheelt echt.

Goed voorbereid. De weersverwachtingen voor komend weekend zijn niet eenduidig. Meer zon en meer regen zullen we maar zeggen en hopen op dat meer zon. De volgauto's zijn voor vrienden met pech. Hun fietsen moeten mee en er blijft niet veel ruimte over. Reken er dus niet op in de auto's maar "even" en rugzakje kwijt te kunnen voor onderweg. Nee, neem alles gewoon mee. Wat te eten, wat te drinken, een regenjack en klaar is Kees. En als het regent helpt geen lieve moedertje je droog te houden of te worden. Gewoon lekker douchen na aankomst en alles is weer OK.

De afstanden zijn lang deze Tour. 140 km is voor niemand een kleinigheid. Tour maître Harold zal daarom te allen tijde streng de tijdsplanning moeten handhaven, willen we op een fatsoenlijke tijd op onze plaats van bestemming aankomen. We kunnen niet anders. Werk daarom mee, houd zelf ook een beetje de tijd in de gaten.

Ik Ben Een .......... Nieuwe Sponsor

Heet van de naald pen pint

Zie hier onze trotse voorzitter Ton Lenting die proost met Daan Stoter van het bekende IT bedrijf Horeko op een sponsorovereenkomst voor de komende 3 jaar. Vanaf 2017 mogen we Daan ook als Sponsor Tourvriend verwelkomen in ons peloton. Boze tongen beweren dat hij eerst een jaar gaat trainen. Maar ook in de Tour "Rondom den Suydersee" zal hij acte de presence geven; we rekenen op hem in Zwolle. Welkom Daan!

                               

1 April

De redactie wordt deels gecensureerd om over reacties te publiceren naar aanleiding van (een nieuw te publiceren) nieuwsbrief, helaas heeft uw redacteur zich daar bij moeten neerleggen.

Maar het is toch aardig om jullie mee te laten genieten van een paar van de reacties die wij kregen op 1 april jl.

Weten jullie nog? We kondigden de nieuwe stijl nieuwsbrief met dit bericht (je moet het maar bedenken) aan:

We gaan het jullie makkelijk maken. Je mag en kan in de toekomst zelf besluiten of je iets wilt weten betreffende de Tour Culinair. We hebben voor ieder van jullie een account geopend op printerest https://nl.printerest.com/ , hiermee kun je de nieuwsbrieven openen in dropbox https://www.dropbox.com/home , de bijbehorende foto's vind je nu op instagram https://www.instagram.com/ . Filmpjes van en over de Tour Culinair vind je op de afgeschermde account op youtube https:www.youtube.com/. Om ons te beschermen tegen mogelijk misbruik kunnen jullie het beste inloggen door gebruik te maken van LastPass https://lastpass.com/nl. Ook hier is voor iedereen een account aangemaakt.

En zo ging het nog een eindje door met twitter, linkedin en facebook .......

 

De eerste reactie kwam van een nogal verward bestuurslid;

Nog voor dat de tekst was gepubliceerd d.m.v. de Nieuwsflits aankondiging belde hij ten einde raad met zijn mede bestuurders over wat dat clubje 2016 nou in godsnaam van plan was. Slechts luid en duidelijk 3 x 1 april roepen bracht hem weer bij zinnen.

 

De tweede reactie kan zonder commentaar geplaatst worden:

Je lijkt de belastingdienst wel...."we gaan het jullie makkelijker maken...."

nou niet dus, op al die nieuwe url's die je opgeeft kom ik niet verder dan de openingspagina...welk emaildres, welk wachtwoord, ik heb geen facebook...

graag OF een duidelijke uitleg (en ik wil niet inschrijven op allerlei 'diensten' zoals dropbox etc) 

OF gewoon de traditionele nieuwsbrief sturen per email 

 

De derde reactie was uiterst motiverend voor ons:

Wel blij dat onze man van de communicatie eindelijk het digitale licht heeft gezien en ook TC meeneemt een nieuw tijdperk in.
Tour Culinair: ranam in clunibus!
Topper die Bobper

Bovenstaande wordt wel bewaard want als dan later blijkt dat het allemaal toch niet zo eenvoudig is dan stuur je gewoon een mail:

Ik zou heel graag het programma willen zien van de tour culinair, aangezien het nogal in een drukke week valt. Met het inloggen gaat het niet goed, moet ik mijn eigen e-mailadres invullen of een ander?? Vooral die laatste 2 vraagtekens spreken (frustrerende) boekdelen



Mijn Laatste Tour Culinair

Open Brief van Toon Naber

Het leven trekt als snelle etappes aan je voorbij.

Zo sta je als horeca-broekie aan de start van je eerste Tour Culinair en voordat je er erg in hebt, overweeg je om, 21 tours later,  je lidmaatschap van dit illustere gezelschap op te zeggen. 

In de Tourvrienden- klassering ben ik langzaam opgeschoven naar de top 10. Voor velen van jullie  nog een onbereikbare doelstelling.

Dat is een kwestie van gezond blijven, jaarlijks de Tour Culinair onwrikbaar in je agenda noteren en braaf de uitgezette tochten uitrijden.

In het begin lukte dat prima zonder dat je daar noemenswaardig voor hoefde te trainen. Die twee, soms drie dagen kwam je als 30- of 40-jarige met zere billen, stramme kuiten, brandende handen en een stijve nek wel door.

En die ontberingen waren maar een klein offer in ruil voor de ruimschoots aanwezige gezelligheid, humor, mooie routes, originele stopplaatsen en  overvloedig met wijn besproeide malen. Maar nu als eind-vijftiger is dat anders. Ieder jaar neem ik me weer voor om tijdig te gaan trainen. Mijn Ridley krijgt een voorjaarsbeurt en reikhalzend kijk ik uit naar een vrije dag die geschikt is om kilometers te maken.

Langzamerhand heb ik me neergelegd bij het feit dat ik van de kwalificatie "sportief" naar "(recre)actief" ben geschoven. Durfde ik  vroeger nog te trainen met fietsmaten waarbij ik net amechtig in het wiel kon blijven, nu is mijn echtgenote Eugenie de ideale sparring-partner. Ze fietst me met regelmaat het snot voor de ogen (vooral als het omhoog gaat) maar weet tactisch ook nog genoeg momenten te creëren dat ik de illusie heb de sterkste renner te zijn. 

We fietsen, mountainbiken en bergwandelen met regelmaat, maar echt trainen kun je dat niet noemen.

In maart en april maak ik me doorgaans nog geen zorgen, maar wordt het mei dan slaat de Tour Culinair-stress al langzaam toe.

Tot mijn schrik zie ik dan dat op potentiële fietsdagen mijn agenda al volstaat met allerlei werk- en familieverplichtingen. En het weer werkt ook nooit mee. Als je kunt fietsen klettert de regen tegen de ruiten, en als je naar een verjaardag of vergadering moet dan baal je van het mooie weer.

In juni slaat meestal de paniek toe. Dan heb ik een keer of vijf gefietst en is mijn langste tocht 40-50 km geweest.

Sowieso heb ik al niets met afstanden boven de 75 km. Dan komt er bij mij altijd een moment dat ik denk: "waarom doe ik dit ?". En boven de 100 km kom ik regelmatig in de verleiding om mijn fiets te verkopen voor een bedrag waarvoor ik de taxi naar huis kan nemen.

En zie ik normaal al op tegen twee dagen 125 km. Dit jaar is de jubileum tocht toch echt drie maal 130 km ! 

Ik heb in ieder geval besloten dat de komende tour mijn laatste zal zijn. De afgelopen 2 jaar heb ik helaas door een sterfgeval en een gebroken enkel moeten verzaken.

Begin juni hak ik de knoop definitief door of ik me fit genoeg acht om 390 km in drie dagen te fietsen.

Ik hoop van wel, maar ik ga niet drie dagen als een dweil voor de volgwagen hangen of afhankelijk zijn van welwillende duwtjes of zuigend kopwerk. 

Dus jullie merken wel of ik afscheid neem met 21 of 22 tours op mijn naam.

Maar die waren dan ook fantastisch.

Overal geweest; alles meegemaakt.

En 9 jaren gediend als Toursecretaris.

Tijd voor nieuwe jonge leden die voor onze branche op de fiets willen netwerken en betekenis hebben voor de sponsoren. 

Toon Naber

Onze Uitvalsbasis, NH Amsterdam Schiphol Airport.

Hier worden jullie op 18 juni vanaf 20:00 uur verwacht voor de Get Together Party.

 

Voordat je incheckt in het hotel, loop je in de hal even langs de tafel van de Taskforce 2016. Zonder wat zij je te vertellen hebben wordt die hele tour niks. Kun je de weg niet vinden, je bagage niet terugvinden, kortom DRAMA.

Gedurende de Tour blijven jullie auto's 4 dagen lang staan op het parkeerterrein van het NH Hotel. Heel vriendelijk is dat aangeboden door het hotel, het is HELEMAAL gratis!! Zorg dat er geen waardevolle zaken in je auto blijven liggen, je weet nooit, ook niet op Schiphol. Om nou niet meer beslag te leggen op de parkeerruimte van het hotel, carpool zo veel mogelijk.

 

Graag lichten we nog een extra slipje op van de sluier. Taskforce-lid Frans Rienstra geeft hierbij het goede voorbeeld. Ons slotdiner vindt plaats op een dusdanig bijzondere locatie dat jullie daar in "Tenue de ville" worden verwacht. En let wel, zonder jasje dasje is er echt geen toegang. Om ons (Taskforce 2016) een plezier te doen, draag je alsjeblieft een wit overhemd. Het hoe en waarom leggen we later nog eens uit.

 

Het EK voetbal. Om misverstanden als in het verleden te voorkomen, is in overleg met ons bestuur besloten dat tijdens de Tour Culinair er nergens TV's neergezet worden om tijdens evenementen en/of lunches en diners naar voetbalwedstrijden te kijken. Het heeft dus ook geen zin hierover alsnog een discussie te starten. Een uitzondering zal gemaakt worden voor de finale, mocht Nederland hierin spelen ;-)

 

 

 

 

Udo Blog 3, Veiligheid 2

In de 35 jaar Tour Culinair hebben er een aantal malen ongelukken plaatsgevonden. Meestal "zonder erg". Dat willen we graag zo houden. We doen dan ook een serieus beroep op alle Tourvrienden, geconcentreerd en zonder bravoure te rijden. Daarbij komt; Anima Sana In Corpore Sano; Een gezonde ziel in een gezond lichaam, daar moet iedereen natuurlijk zelf voor zorgen. Maar die opgeruimde geest in een gezond en vooral ook fit lichaam bevordert de veiligheid in het peloton.

En als het dan mis gaat, wat dan?
Gelukkig hebben wij volgauto's bij de hand en natuurlijk is Leo Taal dan als geen ander in staat blessures te behandelen. Maar er is meer. Jullie fietsen allemaal met regelmaat ?????? je trainingsrondje. En als er dan iets gebeurd heb je geen Leo bij de hand. Ik doe jullie graag een aantal suggesties aan de hand om als het mis gaat omstanders te helpen jou te helpen. Zorg dat je ergens gegevens over jezelf bij je hebt. Neem bijvoorbeeld een Nederlandse Identiteitskaart mee (je moet je tegenwoordig overal, ook in het buitenland, kunnen identificeren), past met je NTFU ledenpas prima in je zadeltasje. Ook via de NTFU kan men jouw thuisfront vinden, tenminste als je het noodnummer op de achterkant van het pasje hebt geschreven!

Het is soms heel dringend en van groot belang.

Een andere suggestie is een Id's me bandje aan te schaffen (zie www.idsme.nl) Op het bandje kun je basis info als naam, geboortedatum, noodnummers laten zetten en bijvoorbeeld laten weten of je orgaandonor bent. Zo'n sport ID zal hopelijk snel gewoonte worden voor fietsers, hardlopers etc.

En dan is er nog je fiets. Is die net zo gezond als jij? Vooral als je er niet wekelijks op rijd is het van belang zoiets simpels als de banden te controleren. Zijn ze nog "vers"? Hoe is het met het profiel? Moet er een nieuw binnenbandje in? Breng die fiets toch één keer per jaar minimaal naar de fietsenmaker! Laat alles goed nakijken en waar nodig onderhouden, lekker wat olie hier en daar en je zult zien je rijd weer als een jonge god.

Met pedaleuze groet,
Paul Udo

Nagekomen bericht van onze Afrikaanse correspondent

Niet alleen Jack....

Ze fietsen daar echt en de Algerijnen winnen alles

Aan het strand, het Scheveni.. Sorry Makkumse strand

Aan het einde van de eerste dag van de Tour Culinair, nadat we geworsteld hebben met die vreselijke Afsluitdijk, is het goed toeven in Makkum.
En wat voor kleding schrijft Amy je dan voor? Zwembroek, polo, t-shirt, korte broek allemaal tegelijkertijd, leef je uit. Deze dag is alles prima. Leef je uit. Geniet, jullie hebben het verdiend.

Jaarlijks blijkt het lastig voor sommigen.

Schrijf je nu toch even in bij de secretaris via

secretaris@tourculinair.nl

Chop, chop, ff doen

 

Doping

Column van Jur Raatjes

We schrijven 1997. Het jaar van de 15e Elfstedentocht, maar ook het jaar waarin Jan Ullrich de Tour wint, de Pathfinder op Mars landt en Prinses Diana om het leven komt. Er wordt gesproken over klimatologische veranderingen, maar we merken er weinig van als we met de wind in de rug en handjes op het stuur fluitend in oostelijke richting door het Friese landschap scheuren. "Zwei Finger in der Nase", zeggen de Duitsers. Zover komen we niet want plots gaat het linksaf naar Holwerd. Stoere zeemansverhalen op de pont naar Nes brengen het gezelschap in opperbeste stemming.

Na een rondje Ameland worden de fietsen geparkeerd bij Hotel d’Amelander Kaap, vlakbij de karakteristieke rood-wit gebande vuurtoren. De heren genieten van een heerlijke lunch onder het motto "als het maar veul is". Tot nu toe is alles nog goed.

Er wordt besloten Hotel Nobel in Ballum nog even aan te doen. Hier begint het fout te gaan. Het peloton vergrijpt zich volledig aan de lokale lekkernij, het Nobeltje, een jeneversoort die het beste te vergelijken is met korenwijn. Er gaat per renner gemiddeld 2 tot 3 keer 40 % door het keelgat.

Op de boot wordt het beeld bepaald door links of rechts kwijlende, met het hoofd in de nek of met open mond slapende renners. Een klein aantal knapt er van op, het gros wil het liefst al weer in Franeker bij Folkert Kuperus op schoot zitten. Vanaf het moment dat we na de pont de billen weer op het smalle zadel hijsen gaat het pas echt fout.

Plotseling worden we geconfronteerd met de gevolgen van de klimatologische veranderingen als we windkracht 7 en regen vol op de kop krijgen richting het westen. Ik rij aan kop (toen nog wel….) en heb m’n blik voortdurend gericht op de snelheidsmeter, om te zorgen dat we niet onder die psychologische oude-mannen grens van 25 km/u komen. Onder m’n linkerarm zie ik ineens twee draaiende witte kniekousen in beeld komen. Luit ! Met onvervalst Zeeuws accent schreeuwt hij boven de wind uit: "TANDJE TERUG LANGE ! ZE WAPPEREN ER ALLEMAAL AF!". Ik bulder terug: "ALS IK NOG LANGZAMER GA, VAL IK VAN M’N FIETS".

 

We halen Franeker met een gemiddelde dat onder de 25 ligt. Het peloton was toen nog niet overwegend rood-wit-blauw zoals nu, maar de renners zagen groen en geel. Je reinste DOPING was het, die Nobeltjes.

INSCHRIJVEN

Goede Tourvrienden,

Er wordt van je verwacht dat je onze secretaris per omgaande laat weten dat ook jij in Juni de Tour "Rondom den Suydersee" gaat rijden.

Zinloze vraag, iedereen staat te trappelen van ongeduld, nog ... nachtjes slapen en dan....

Iedereen heeft zijn fiets al naar zijn fietswinkel gebracht voor een extra beurt, topconditie!

Trainingen volgen elkaar in rap tempo op, ook het lijf is in topconditie, de spoiler is wat kleiner dit jaar :)

Schrijf Rik even een berichtje via secretaris@tourculinair.nl hij zit erop te wachten! Stuur OOK een bericht als je niet mee kunt gaan, dat wil Rik ook weten!

 

EN DENK EROM JE BERICHT MOET VOOR 1 JUNI BINNEN ZIJN

Udo Blog 2, Veiligheid

Ruim 70 km solitair pedaleren (Ja, ook ik moet trainen!) geeft je de gelegenheid om na te denken over een stukje proza voor  de volgende Jubileum Tour Culinair Nieuwsbrief.
Vorige keer ging het over normen en waarden binnen ons peloton. Nu enige woorden over onze veiligheid gedurende onze drie dagen durende JTC. De TaskForce neemt zijn verantwoordelijkheid dienaangaande zeer serieus. Een groep van 40 pedaleurs 400 km Rondom de Suydersee te laten rijden is bepaald geen sinecure.
Uiteraard proberen we de risico’s tot een minimum te beperken door bv. het laten meerijden van 2 volgauto’s, 2 motards en het instellen van voor- en achterrijders, maar de eigen verantwoordelijkheid van de deelnemers speelt ook een grote rol:

1. Zorg dat je fiets (banden !!) in tip-top staat is. Er zijn elke dag trajecten waar de volgauto’s het peloton niet altijd kunnen volgen. Het peloton kan ook niet altijd stoppen voor panne. Dan is het of zelf repareren of je fiets gaat op de volgwagen en bij de volgende stopplaats wordt het mankement  (indien mogelijk) verholpen.

2. Niet alleen je fiets, maar ook zelf moet je in “good shape” zijn om de JTC 2016 succesvol te kunnen volbrengen. 390 km, is voor sommigen ver of zelfs erg ver, ga trainen, rijd kilometers voorafgaand aan de Tour, je hebt het nodig!
3. Ook voor ons zijn de normaal geldende verkeersregels van toepassing.
4. Voorrijders geven op tijd richting aan, wees daarop alert.
5. Instructies opvolgen van bestuurders volgwagens & motards

Als het weer een beetje mee wil werken, maken we met  z’n allen de 35e Jubileum Tour Culinair 2016 tot een onvergetelijke happening!

Met Pedaleuze Groet,
Paul Udo

 

Hoe Hoort Het Bij de Tour Culinair (2)

De Get Together Party

Als Tourvriend in functie, realiseren wij ons altijd dat we te gast zijn bij een collega. Wij zijn het die het goede voorbeeld geven. We zijn in onze eigen vrije tijd op stap, maar toch.

De Get Together hebben we niet kunnen vinden in Amy’s boek, maar onze kleding is eenvoudige vrijetijdskleding. Casual kleding, nette broek, net overhemd of polo en klaar.

Denken jullie er even aan als je het NH op Schiphol binnengaat? Hartelijke dank alvast!

40ste Tour Culinair in Afrika?

Column van Non Pedaleur Jack Verhoek

Van de inmiddels 35 Tours heb ik er 25 mogen meemaken. De 25e Tour vond plaats in de Champagne. Dat betekende dus vaak heuvel op! In Nederland verloor ik de aansluiting met het peloton al bij een klein bruggetje. Dus tijd voor een fiets met drie platen vóór ipv de twee die ik op mijn oude Koga had. Het was mijn 24e tour omdat ik in al die jaren één keer verstek had moeten laten gaan. En ik had besloten om na de 25e te stoppen. Een occasion was dus goed genoeg voor die twee resterende tours, dacht ik. 

De eerste dag in de Champagne ging best goed. Onderweg, zoals dat hoort, heerlijk gegeten. Maar 's avonds tijdens het diner bij Moët et Chandon in Epernay, ging het helemaal mis. Ik kon nog net naar buiten rennen en de bloemen van het heerlijke maal tot dan toe laten meegenieten. Wat was ik ziek. Een heuse voedselvergiftiging, opgelopen bij de middagstop. De door de tourleiding ontboden arts schreef me rust en een zak vol medicijnen voor. Mijn fiets deed de rest van die tour dienst als reserve!

De laatste Tour heb ik er weer zelf op gereden, daarna tijd voor af en toe een ritje, vooral, zo was mijn voornemen, tijdens mijn pensioen. Het liep anders.  

In 2012 verhuisde ik naar Senegal. En ik nam mijn fiets mee. Uit eerdere bezoeken wist ik dat er in mijn woonplaats Saly, een toeristengebied, uitstekend geasfalteerde wegen liggen. Mijn fiets heeft me hier nog nooit in de steek gelaten en ik gebruik hem zeer regelmatig want het is hier altijd lekker weer! 

Dus de 40e Tour Culinair niet rond de Zuiderzee, maar langs de oceaan! Hartelijk welkom, masseuses genoeg....

Hartelijke groet,

Jack

Voorjaarsklassieker Tour Culinair 2016

1e Vlog Van de Veurzitter Paul Udo, speciaal voor de Tourvrienden die niet meereden in de Voorjaarsklassieker

Udo Blog 1, Welkom

Beste Tourvrienden, welkom bij de nieuwsbrief nieuwe stijl.  

De Tour Culinair bestaat 35 jaar een lustrum en dat gaan we vieren met mooie uitdagingen.

Paul Udo
Voorzitter Tasforce Jubileum Tour

In aanloop naar de Jubileum Tour Culinair in Juni 2016 zullen we een aantal nieuwsbrieven doen verschijnen. Deze verschijnen onder redactie van de Taskforce Jubileum Tour 2016 (of hoe heet zoiets). Natuurlijk nemen we ook de berichten op die jullie normaal van Bob Schut ontvangen. Wat mogen jullie in die nieuwsbrieven van ons verwachten? 

In deze eerste nieuwsbrief vinden jullie vooral informatie over de Voorjaarsklassieker.

Onze Directeur Sportif heeft nieuwe wegen en paden gevonden om te combineren met wegen die wij al eens eerder reden, zoals de Posbank. Een uitdagend parcours. 

Stukje bij beetje zullen we steeds een tipje van de sluier oplichten, steeds wat meer vertellen over de Tour Cuilinair 2016 “Rondom de Suydersee”. We zullen in de nieuwsbrieven nieuwe tourvrienden aan jullie voorstellen. Ook hebben we een aantal vrienden gevraagd een column te schrijven over hun Tour Culinair gevoel. De toekomst van de Tour Culinair komt aan bod door e-mail interviews met Tourvrienden die daar werkelijk een mening over hebben (hopen wij).

De doelstelling van de Tour Culinair is een informeel sportief netwerk te zijn van ondernemers, bestuurders, journalisten en andere beslissers uit de horeca, toerisme en recreatie. In het peloton ontmoeten ook vertegenwoordigers van organisaties, samenwerkingsverbanden, overheden en media en andere betrokken instanties elkaar. Belangrijkste doel is om in een prettige sfeer relaties op te bouwen en te onderhouden. Tijdens de Tour Culinair maakt het peloton promotie voor horeca, toerisme en recreatie. Wij willen in dit jaar deze doelstellingen nieuw leven inblazen.

Ik mocht jullie al eens toespreken over het gebruik en vooral het niet gebruiken van de mobiele telefoon in het peloton. Dit is een onderwerp dat mij na aan het hart ligt. Zo ook hoe wij ons kleden bij de verschillende gelegenheden tijdens de Tour Culinair. Wij vertegenwoordigen onze gastvrijheidsbranche altijd met verve, hoop ik. Iedere gelegenheid vraagt zijn eigen stijl. Maar vooral moeten jullie bedenken dat wij bij collega’s te gast zijn en ons dus ook als gasten gedragen. Wij zullen heel verschillende avonden meemaken in de tour en jullie vragen (een eufemisme) om je te kleden naar die gelegenheden. Voldoe alsjeblieft aan ons verzoek (nog een eufemisme). Niet voor mij (wel een beetje hoop ik) maar als waardig vertegenwoordiger van onze bedrijfstak.

Niet alleen voor de VJK heeft onze Directeur Sportif een uitdagend parcours getekend, ook voor de Tour zelf. 390 km in 3 dagen is niet niks, dat vraagt voorbereiding, dat vraagt training. Dat is goed voor jezelf en vooral ook voor de andere tourvrienden die niet steeds hoeven te wachten op achterblijvers. En denk erom dat ook die verschrikkelijke afsluitdijk (altijd wind tegen) in het parcours zit, een extra motivatie om zo nu en dan een trainingstochtje in te lassen tussen de dagelijkse beslommeringen.

Onze sponsoren zijn van groot belang en maken de Tour ieder jaar mede mogelijk. Het is tijd die sponsoren wat meer aandacht te geven. Jullie zullen daarom ook over hen en van hen berichten mogen verwachten in de nieuwsbrieven. 

Dat het maar mooi weer mag zijn op 17 april en 18, 19 en 20 juni! 

Met pedaleuze groet,

Paul Udo 

Bericht van onze sponsors

Culinair Intermezzo

Column door Hans Steenbergen

Ik ben niet zo’n fietser. Eigenlijk fiets ik om de culinaire intermezzo’s. Volgens mij was de Tour Culinair daar oorspronkelijk voor bedoeld, maar de ruimte in het peloton voor gastronomische genieters die matig fietsen wordt steeds kleiner. 

Vooral de koffiebreak met taart vind ik een hoogtepunt. Dan heb ik de eerste 35 kilometer erop zitten, en dan wacht daar, in een mooi horecabedrijf een filterkoffie met een goed stuk huisgemaakte appeltaart met slagroom. Kijk: dan weet ik weer waarvoor ik op de fiets zit.

De lunch vervolgens: als het mee zit hebben we dan meer dan helft van het parcours van de dag erop zitten. Dat is psychologisch belangrijk voor mij. Ik ben namelijk niet zo’n fietser, maar dat had ik al gezegd. Goed de lunch: waar ik bewondering voor heb is de diehards die wijn bij de lunch gebruiken. God, wat vind ik dat stoer. Toen ik nog jong en onbevangen was deed ik dat ook. Nu zie ik daar vanaf, zoek ik vooral voedzame ingrediënten om mezelf weer op te laden voor de tweede helft van de dagrit. Een sapje, beetje water, een salade, brood, that's it. 

Na de lunch volgt het zwaarste gedeelte van de etappe. Afzien tot de ijsstop. Pfff, de spieren zijn al wat stijf geworden, het lijf protesteert al lichtjes.  Tot het minihoogtepunt in de tour. Op de meest onverwachte plekken stoppen we voor een vers schepijsje. Dat is fijn. 

En dan het laatste stuk. Als het peloton hard rijdt ga ik naar de kl**te. Maar telkens vind ik kracht in het vooruitzicht van bier en een bitterbal. Jawel, als we weer in het hotel zijn, op het terras, dan is er niks lekkerder dan een koude klets met een warm bitterballetje. Dan weet ik weer waarvoor ik 130 kilometer heb gereden.

Tour Culinair. Vergeet de C niet jongens. Belangrijk!

Hoe hoort het

In de Tour Culinair kan op verschillende momenten iets verschillends van de tourvrienden worden verwacht. Als wij acte de présence geven dineren wij soms in tenue de ville (netjes jasje + dasje) en soms maken we een BBQ mee aan het strand (Korte broek en T-shirt). Beide gevallen gaan we meemaken dit jaar.

Ook in de VJK zitten wij niet alleen in het mooie bedrijf waar wij lunchen. Als vertegenwoordigers van onze bedrijfstak zijn wij er te gast en houden wij natuurlijk rekening met de andere gasten. Nee, dat wil niet zeggen dat u een jasje aan moet doen, maar een T-shirt zonder mouwen is heel fout. Draag een nette broek en een keurig overhemd met of zonder trui.