Column van Jur Raatjes
We schrijven 1997. Het jaar van de 15e Elfstedentocht, maar ook het jaar waarin Jan Ullrich de Tour wint, de Pathfinder op Mars landt en Prinses Diana om het leven komt. Er wordt gesproken over klimatologische veranderingen, maar we merken er weinig van als we met de wind in de rug en handjes op het stuur fluitend in oostelijke richting door het Friese landschap scheuren. "Zwei Finger in der Nase", zeggen de Duitsers. Zover komen we niet want plots gaat het linksaf naar Holwerd. Stoere zeemansverhalen op de pont naar Nes brengen het gezelschap in opperbeste stemming.
Na een rondje Ameland worden de fietsen geparkeerd bij Hotel d’Amelander Kaap, vlakbij de karakteristieke rood-wit gebande vuurtoren. De heren genieten van een heerlijke lunch onder het motto "als het maar veul is". Tot nu toe is alles nog goed.Er wordt besloten Hotel Nobel in Ballum nog even aan te doen. Hier begint het fout te gaan. Het peloton vergrijpt zich volledig aan de lokale lekkernij, het Nobeltje, een jeneversoort die het beste te vergelijken is met korenwijn. Er gaat per renner gemiddeld 2 tot 3 keer 40 % door het keelgat.
Op de boot wordt het beeld bepaald door links of rechts kwijlende, met het hoofd in de nek of met open mond slapende renners. Een klein aantal knapt er van op, het gros wil het liefst al weer in Franeker bij Folkert Kuperus op schoot zitten. Vanaf het moment dat we na de pont de billen weer op het smalle zadel hijsen gaat het pas echt fout.
Plotseling worden we geconfronteerd met de gevolgen van de klimatologische veranderingen als we windkracht 7 en regen vol op de kop krijgen richting het westen. Ik rij aan kop (toen nog wel….) en heb m’n blik voortdurend gericht op de snelheidsmeter, om te zorgen dat we niet onder die psychologische oude-mannen grens van 25 km/u komen. Onder m’n linkerarm zie ik ineens twee draaiende witte kniekousen in beeld komen. Luit ! Met onvervalst Zeeuws accent schreeuwt hij boven de wind uit: "TANDJE TERUG LANGE ! ZE WAPPEREN ER ALLEMAAL AF!". Ik bulder terug: "ALS IK NOG LANGZAMER GA, VAL IK VAN M’N FIETS".
We halen Franeker met een gemiddelde dat onder de 25 ligt. Het peloton was toen nog niet overwegend rood-wit-blauw zoals nu, maar de renners zagen groen en geel. Je reinste DOPING was het, die Nobeltjes.
